Uwaga! Korzystając z portalu IGKM akceptujesz politykę prywatności i plików cookie Izby

4.09.2007   Ustawa o czasie pracy kierowców: zespół roboczy

ikona

W dniu 22 sierpnia 2007 roku, z inicjatywy Ministerstwa Transportu (MT), odbyło się spotkanie robocze, w którym oprócz przedstawicieli MT, uczestniczyli przedstawiciele Głównego Inspektoratu Pracy (GITD), Państwowej Inspekcji Pracy - Głównego Inspektora Pracy (PIP-GIP), także Izby Gospodarczej Komunikacji Miejskiej (IGKM).

Celem spotkania było utworzenie Grupy Roboczej dla rozwiązywania problemów interpretacyjnych wynikających z nowych przepisów, a zwłaszcza rozdziału 4a znowelizowanej ustawy o czasie pracy kierowców, wobec bardzo wielu pytań napływających od przewoźników, kierowców i organizacji związkowych.

Celem utworzenia Grupy Roboczej w podanym wyżej składzie jest także unikanie jednostronnych czy też rozbieżnych interpretacji przepisów ustawy.

Po dyskusji przedstawiciele PIP-GIP, GITD i IGKM nad najczęściej powtarzającymi się pytaniami w kwestiach:

  • przerwy w czasie prowadzenia pojazdu (art.31b ustawy),
  • traktowania "kodeksowej" przerwy 15-minutowej,
  • wyłączeń określonych przepisów w art.22, w tym w odniesieniu do powiadamiania pracodawcy przez kierowcę o zatrudnieniu w kilku miejscach pracy,
  • możliwości zmian ustalonego wcześniej rozkładu czasu pracy (tzw. grafiku),

uznając wiodącą rolę GIP w kontrolowaniu przestrzegania przepisów prawa pracy, wiedzę i doświadczenie, przychylono się do przyjęcia sugerowanej przez PIP-GIP interpretacji w ww. czterech sprawach.

Uzgodnienia Grupy Roboczej przedstawiają się następująco:

A. Kwestie merytoryczne

1) Zgodnie z art.31b ust. 1 "Kierowcy przysługuje przerwa przeznaczona na odpoczynek w wymiarze nie krótszym niż 30 minut, w przypadku gdy łączny dzienny czas prowadzenia pojazdu wynosi od 6 do 8 godzin, oraz z wymiarze nie krótszym niż 45 minut w przypadku, gdy łączny dzienny czas prowadzenia pojazdu przekracza 8 godzin.".
Pytanie: czy jest to czas pracy, czy czas dyżuru i z jakich przepisów to wynika?

Ustalenie:
Przepisy rozdziału 4a ustawy z 2004 r. o czasie pracy kierowców stanowią lex specialis względem przepisów ww. ustawy.
Art. 31b ust. 1 dotyczący przerwy w czasie prowadzenia pojazdu, nie zawiera dodatkowych przepisów wyjaśniających, wobec czego - nie jest to ani czas pracy, ani czas dyżuru.
Nie ma podstaw do interpretowania go w kontekście art. 13 ust. 1 a dalej - art. 9 ust. 2 ustawy, bowiem art. 22 jednoznacznie i bez wątpienia stwierdza, że art. 13 nie ma zastosowania do kierowców prowadzących pojazdy wymienione w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 (art. 3 lit. a wyłącza ze stosowania przepisów rozporządzenia (WE) nr 561/2006 kierowców pojazdów wykonujących przewozy regularne osób na trasach poniżej 50 km. Ta grupa kierowców objęta została ochronną regulacją krajową, zawartą w rozdziale 4a ustawy z 2004 r. o czasie pracy kierowców).
Jednocześnie, prawo nie zabrania, aby w regulaminach pracy przedsiębiorcy zawarli odpowiedni przepis określający, jak będzie traktowana przerwa, o której mowa w art. 31b ust. 1- czy jako czas pracy, czy czas dyżuru, co oczywiście będzie miało konsekwencje dla sposobu wynagradzania kierowcy;

2) Obowiązkowa 15-minutowa przerwa jest należna zatrudnionemu kierowcy, jeśli jego dobowy wymiar czasu pracy wynosi co najmniej 6 godzin i zwiększa łączny czas przerw przewidzianych w przepisach rozdziału 4a ustawy z 2004 r. o czasie pracy kierowców.
Oznacza to, że kierowca zatrudniony na podstawie stosunku pracy, któremu przysługuje 30 lub 45 minut przerwy na podstawie art. 31b ust. 1 - będzie miał w sumie 30+15 lub 45+15 minut przerwy (w tym 15 minut zaliczone do czasu pracy).
Kierowcy niezatrudnieni nie maja prawa do wspomnianej 15-minutowej przerwy. Nic nie stoi natomiast na przeszkodzie, aby w ramach zawartej z kierowcą umowy cywilno-prawnej pracodawca zagwarantował ww. 15-minutową przerwę i traktował ją analogicznie, jak przerwę udzielaną kierowcom zatrudnionym;

3) Pytanie: Czy pracodawca realizujący przewóz osób w ramach przewozów regularnych, których trasa nie przekracza 50 km może na podstawie obowiązujących przepisów żądać od kierowcy (pracownika) złożenia oświadczenia na piśmie o wymiarze zatrudnienia albo o nie pozostaniu w zatrudnieniu u innego pracodawcy?
Ustalenie:
W rozdziale 4a brak jest przepisu analogicznego do art. 24 pkt 2. Jednocześnie, art. 22 jednoznacznie i bez wątpienia stwierdza, że art. 24 pkt 2 nie ma zastosowania do kierowców prowadzących pojazdy wymienione w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 (art. 3 lit. a wyłącza ze stosowania przepisów rozporządzenia (WE) nr 561/2006 kierowców pojazdów wykonujących przewozy regularne osób na trasach poniżej 50 km).
W tej sytuacji oraz biorąc pod uwagę przepisy Kodeksu pracy, nie ma podstawy prawnej do żądania od kierowcy oświadczenia na piśmie o wymiarze zatrudnienia albo o niepozostawaniu w zatrudnieniu u innego pracodawcy.
Pracodawca może, odwołując się do art. 31 d ust. 1, poinformować kierowcę, że "normy dotyczące czasu prowadzenia pojazdu, dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku obowiązują także kierowcę wykonującego przewozy na rzecz więcej niż jednego podmiotu", co oznacza, że w przypadku stwierdzenia naruszenia tych norm - kierowca również ponosi odpowiedzialność. Pracodawca może oczekiwać podpisania przez kierowcę oświadczenia, że zapoznał się z przepisem art. 31d ust. 1 ustawy z 2004 r. o czasie pracy kierowców;

4) Pytanie: Czy są przewidziane prawne konsekwencje zmian harmonogramów pracy kierowców jeżeli zaistniała konieczność ich zmiany w trakcie okresu rozliczeniowego z uwagi na np.: awarie, niezapowiedziane remonty dróg, choroby pracowników, urlopy na żądanie itp.?
Ustalenie:
Z zasady - harmonogram czy - jak wynika z ustawy - rozkład czasu pracy kierowcy raz ustalony, nie powinien podlegać zmianom. Pracodawcy zmieniający harmonogramy muszą liczyć się z prawnymi konsekwencjami takiego działania.
W praktyce, często nie jest możliwe przestrzeganie tej zasady, w szczególności w wyżej przytoczonych, nieprzewidywalnych wcześniej, sytuacjach.
Nie ma przeszkód prawnych, aby w regulaminie pracy wyszczególnione zostały okoliczności specyficzne i nadzwyczajne których zaistnienie stanowić może podstawę zmiany rozkładu czasu pracy kierowcy. Kierowca powinien zostać powiadomiony o takich przepisach w regulaminie pracy.

5) art. 11 ust. 2a należy rozumieć tak, że dla kierowcy wykonującego przewóz rzeczy nie ustala się rozkładu czasu pracy, o ile jest on zatrudniony w systemie podstawowym. Zatrudnienie kierowcy w systemie równoważnego lub zadaniowego czasu pracy, względnie w systemie mieszanym (co ustawa z 2004 r. o czasie pracy kierowców dopuszcza), oznacza dla pracodawcy powstanie obowiązku ustalenia dla kierowcy rozkładu czasu pracy. Wynika to z przepisów Kodeksu pracy.

B. Kwestie organizacyjne
  • Uczestnicy spotkania uznali za celowe i w pełni uzasadnione kontynuowanie prac Grupy Roboczej ad hoc w aktualnym (względnie rozszerzonym) składzie.
  • Ustalono, że następne spotkanie powinno się odbyć nie później niż pod koniec września lub na początku października br. Termin i miejsce spotkania zostanie uzgodnione w trybie kontaktów roboczych.

Ocena

+ -
-11


2007-06-26 14:08:09 Zobacz/wyślij komentarze (0)koperta