Uwaga! Korzystając z portalu IGKM akceptujesz politykę prywatności i plików cookie Izby
pl

22.04.2008   Posiedzenie Komisji Infrastruktury dotyczące komunikacji miejskiej

ikona

W dniu 22 kwietnia 2008r. odbyło się w Sejmie kolejne posiedzenie Komisji Infrastruktury.
Porządek obrad obejmował:
1. Główne problemy komunikacji miejskiej w aspekcie potrzeby podjęcia inicjatywy ustawodawczej w sprawie ustawy o transporcie zbiorowym.
2. Działalność Przedsiębiorstw Komunikacji Samochodowej, jako głównego realizatora przewozów pasażerskich poza miastami.
3. Przekształcenia własnościowe w Przedsiębiorstwach Komunikacji Samochodowej.

Prezentacji głównych problemów komunikacji miejskiej dokonali Jerzy Chudzicki - Prezes Izby Gospodarczej Komunikacji Miejskiej i Wojciech Tulibacki - Prezes MPK w Poznaniu i jednocześnie Przewodniczący Rady Nadzorczej IGKM.
Komunikacja miejska wg. danych z końca 2006 r. funkcjonowała w 259 miastach obejmując zasięgiem ponad 76% mieszkańców miast w Polsce. Rocznie skorzystało z niej ponad 4 mld pasażerów, co stanowi prawie 80% wszystkich przewożonych w kraju pasażerów transportu drogowego, kolejowego, lotniczego i śródlądowego. Zatrudnia 44,5 tys. osób, w tym ok. 40% stanowią kierowcy i motorniczowie.
W komunikacji miejskiej użytkowanych jest ponad 10 tys. autobusów eksploatowanych w ok. 150 przedsiębiorstwach. Połowa autobusów wymaga wymiany (ponad 10 lat eksploatacji), podobnie jak ok. 25% z ponad 3600 tramwajów; mają ponad 25 lat.

Do głównych problemów lokalnego transportu zbiorowego zaliczyć można:
1. Brak krajowych uregulowań prawnych umożliwiających samorządom gminnym, bezpośrednie powierzanie wykonywania zadania publicznego, (jakim jest lokalny transport zbiorowy), swoim spółkom komunalnym, w których 100% udziałów należy do gminy i które utworzyła ona specjalnie w celu wykonywania tego zadania. Możliwości takie daje od 3 grudnia 2009r., Rozporządzenie (WE) 1370/2007., ale wymaga to zmiany ustawy Prawo zamówień publicznych. Podjęta w tym zakresie przez Rząd inicjatywa w zakresie nowelizacji tej ustawy jest zgodna z oczekiwaniami środowiska komunikacji miejskiej.
2. Brak warunków dla organizacji komunikacji aglomeracyjnej, a w jej ramach możliwości wprowadzenia integracji taryfowej, biletowej i rozkładowej, tak oczekiwanej przez pasażerów. Warunkiem tej integracji jest ujednolicenie tytułów i wysokości ustawowych ulg we wszystkich środkach transportu (PKS, PKP, komunikacja miejska i komunikacja prywatna), ujednolicenie zasad i sposobów refundacji oraz ujednolicenia dokumentów uprawniających do ulgowych lub bezpłatnych przejazdów w komunikacji miejskiej. Wymaga to także zmiany ustawy o ulgach z 1992r. oraz zmian przepisów szczegółowych dotyczących ulg w komunikacji miejskiej. Integracja różnych systemów transportu musi się również wiązać z likwidacją wykluczeń społecznych, co ma miejsce np. u przewoźników prywatnych, niehonorujących ulg i używających pojazdów nieprzystosowanych do przewozu osób niepełnosprawnych.
3. Brak uregulowań prawnych w ustawie prawo przewozowe i ustawie o transporcie drogowym, dotyczących określenia kompetencji organizatorów tzn. komunalnych związków komunikacyjnych i zarządów transportu miejskiego, w odniesieniu do takich czynności jak sprzedaż biletów, kontrola biletów czy udzielanie zezwoleń. Wykonywanie tych czynności przypisane są wyłącznie przewoźnikowi, za którego organizator nie jest uznawany.
4. Pominięcie w ustawie o transporcie drogowym dużej grupy przewoźników komunalnych działających w formie zakładu budżetowego, gdyż nie są one przedsiębiorcami. W chwili obecnej w Polsce w tej formie organizacyjnej funkcjonuje około 40 zakładów, które użytkują około 1500 autobusów i około 300 tramwajów. Ten tabor nie podlega ustawie o transporcie drogowym, a więc niewymagalne są w tym przypadku licencje, zezwolenia, certyfikaty kompetencji zawodowych. Praktycznie wykluczona powinna być także kontrola Inspekcji Transportu Drogowego, która powołana jest do kontroli przestrzegania w/w ustawy, której to jednak nie podlegają zakłady budżetowe.
5. Nienadążanie obowiązującego i tworzonego prawa za postępem technicznym i wprowadzaniem nowoczesnych rozwiązań w systemach obsługi pasażerów komunikacji miejskiej. Przykładem mogą być tu systemy elektronicznych biletów, systemy sprzedaży biletów przez telefon, systemy dynamicznej informacji pasażerskiej, internetowe rozkładów jazdy itp. Dotyczy to głównie ustawy o transporcie drogowym i Rozporządzeń Ministra Infrastruktury (Transportu).
6. Nadmierne rozdawnictwo przez samorządy gminne przywilejów w postaci tytułów do ulg biletowych dla wielu grup zawodowych i społecznych, bez analizy skutków finansowych tych decyzji i często przerzucania tych obciążeń na przewoźnika komunalnego. W efekcie wiąże się to z koniecznością obciążania dodatkowymi kosztami zwykłych pasażerów.

Propozycje środowiska komunikacji miejskiej to:

  • Opracowanie polityki transportowej Państwa,
  • Opracowanie projektu ustawy o transporcie publicznym,
  • Głęboka nowelizacja ustawy o transporcie drogowym
  • Nowelizacja ustawy Prawo zamówień publicznych.

W dyskusji zabrali głos między innymi: Sekretarz Stanu w Ministerstwie Infrastruktury - Tadeusz Jarmuziewicz, Posłowie na Sejm: Krzysztof Gadowski i Janusz Piechociński.

Komisja zapoznała się także z działalnością Przedsiębiorstw Komunikacji Samochodowej, jako głównych realizatorów przewozów pasażerskich poza miastami oraz z przekształceniami własnościowymi w Przedsiębiorstwach Komunikacji Samochodowej. Raport w tej sprawie przedstawił Prezes Polskiej Izby Gospodarczej Transportu Samochodowego i Spedycji - Zdziaław Szczerbaciuk.
Obecnie funkcjonuje 170 przedsiębiorstw PKS, w tym 75 sprywatyzowanych, 25 nadzorowanych przez wojewodów i 70 skomercjalizowanych z większościowym udziałem Skarbu Państwa. Te ostatnie, to głównie firmy małe i średnie o najsłabszej kondycji finansowej. Większość z nich, wg. oceny Ministerstwa Skarbu Państwa, prowadzi działalność nieefektywną, przynosi straty i wymaga dotacji.
W 2008 r. Minister Skarbu Państwa sprzedał akcje/udziały w 5 spółkach Skarbu Państwa. Program MSP na lata 2008-2011 przewiduje zakończenie w 2009 r. prywatyzacji 20 spółek. W trakcie komercjalizacji znajduje się 16 przedsiębiorstw państwowych, z czego połowa czeka tylko na rejestrację.
Główne problemy środowiska wg. Polskiej Izby Gospodarczej Transportu Samochodowego i Spedycji, wymagające pilnego rozpatrzenia to m.in.:

  • Regulacja zasad wydawania zezwoleń na komunikację regularną. Brak precyzyjnych przepisów wyzwala nieuczciwą konkurencję,
  • Wprowadzenie obowiązku stosowania urządzeń rejestrujących (poza komunikacją miejską),
  • Szkolnictwo zawodowe (dotkliwy brak kierowców),
  • Dofinansowanie zakupu autobusów używanych w komunikacji regularnej oraz nierentownych, ale niezbędnych, kursów tej komunikacji,
  • Zwrot podatku akcyzowego przy wykonywaniu komunikacji publicznej.

Rozwiązanie tych problemów wymaga uchwalenia ustawy o transporcie publicznym oraz nowelizacji ustawy o transporcie drogowym.



 Zobacz/wyślij komentarze (0)koperta