Uwaga! Korzystając z portalu IGKM akceptujesz politykę prywatności i plików cookie Izby
pl

25-26.05.2006   XXXI Krajowy Zjazd Komunikacji Miejskiej

ikona

W dniach 25-26 maja 2006 r. w Gdańsku odbył się XXXI Krajowy Zjazd Komunikacji Miejskiej.

Podczas spotkania sformułowane zostały następujące wnioski:

1. Projekt rozporządzenia Komisji Europejskiej ustalającego ramy prawne dla umów o świadczenie usług przewozowych jest bardziej korzystny niż obowiązujące w Polsce, często niespójne, przepisy prawa, ponieważ:

  • nakłada on na władze lokalne obowiązek zawierania kontraktów o jasno sformułowanych zapisach rekompensaty za wykonane zadania publiczne;
  • umożliwia zawieranie kontraktów na dłuższe okresy, dostosowane do realnych okresów amortyzowania taboru;
  • zakłada możliwość udzielania zlecenia bezpośredniego własnej jednostce organizacyjnej.

2. Rozwój transportu publicznego może być zapewniony nie tylko poprzez działania w jego obszarze. Transport ten może bowiem odnieść korzyści przy okazji rozwiązywania problemów transportu indywidualnego na przykład za pomocą opłat za korzystanie z dróg w miastach.

3. Należy tak kształtować zagospodarowanie przestrzeni, by generowało ono popyt na transport zbiorowy. Niezbędne jest więc rozwijanie obszarów wielofunkcyjnej zabudowy wzdłuż korytarzy transportowych obsługiwanych przez różne środki transportu zbiorowego współpracujące z samochodami osobowymi w systemie park & ride.

4. Kształtowanie oferty przewozowej w komunikacji miejskiej odbywa się w określonych uwarunkowaniach. Podstawowymi uwarunkowaniami są:

  • rynkowe;
  • organizacyjno - zarządcze;
  • prawne;
  • społeczno - polityczne;
  • ekonomiczno - finansowe;
  • personalno - kulturowe;
  • marketingowe.

Niektóre uwarunkowania oddziałują pozytywnie, inne - negatywnie. Część ma charakter zewnętrzny, część wewnętrzny, pozostając w gestii organizatorów i przewoźników. Kształtując ofertę przewozową muszą oni uwzględniać wszystkie uwarunkowania i tak postępować żeby zapewnić możliwie najlepszą ofertę przewozową.

5. W polityce taryfowej transportu miejskiego należy preferować taryfy stałe (jednolite) w miastach, a w aglomeracjach i warunkach integracji z transportem regionalnym - taryfy strefowe. Różnicując ceny w ramach tych taryf nie powinno się ich nadmiernie komplikować Ważnym zadaniem jest upowszechnienie możliwości przesiadania się na podstawie jednego biletu.

6. Dla zapewnienia równowagi finansowej transportu zbiorowego konieczne jest jego finansowanie ze środków publicznych. Rola tego finansowania raczej nie zmniejszy się.

7. Każda decyzja o rozszerzeniu zakresu ulg w opłatach powinna być poprzedzona dokładną analizą skutków finansowych i finansowana ze środków celowych pochodzących z budżetu jednostek, których cel działalności dzięki tej uldze jest realizowany.

8. Prawidłowo zbudowany rozkład jazdy musi zapewniać synchronizację kursowania pojazdów na poszczególnych liniach. W celu uzyskania tego efektu należy stosować częstotliwość modułową oraz podział linii na kategorie: priorytetowe, podstawowe, uzupełniające i marginalne.

9. Podstawą kształtowania oferty przewozowej w warunkach wzrastającej konkurencji ze strony samochodu osobowego i wymagań pasażerów dotyczących jakości usług transportu publicznego powinny być badania marketingowe i badania ruchu.

10. Samorządy przygotowujące strategie rozwoju transportu powinny przyjąć zasady polityki transportowej opierające rozwój systemów transportu miejskiego na transporcie zbiorowym.



 Zobacz/wyślij komentarze (0)koperta